Olmayacak galiba böyle....

Baktım böyle olmayacak, oturup yazacak vaktim olmuyor ben de dedim.

İlla eğlenceli bir şeyler okumak isteyenler buyursun bu taraftan okusunlar.

Buraya tıklayarak gidebilirsiniz ;)

Olmadı oradan başka taraflara da kayarlar. Ya da sol tarafta bakın dediğim bakılası bloglara gitsinler. Blogcu arkadaşlarım da sevinsin benim de bi tuzum olsun sayaclarının sayısında. ;)

21:16 - 28/2/2006 - yorum {0} - yorum yaz

Bitti finaller bitti....

Evet ve finaller bitti biraz da işleri hafiflettim döndüm okuyorum yine yazıları ben yokken herkes boool boool yazmış, çizmiş, ne mutlu.

Ama ben artık pek yazamayacagım bölümümüz için actıgımız forum sayfasının bir sürü eksiği bir yana ikinci dönem baslarken derslere de iyice sarılmam lazım. Dersler pe yolunda gitmiyor gibi :(

Bu arada link vermişmiydim bölümün sayfasına:

www.kampuspaylasim.com

Amacımız bilgisiyar hakkında birşeyler ögrenmek ve bildiklerini paylaşmak isteyenlerin ugrayacağı daha çok Hacettepe Bilgisayar Mühendisliği öğrencilerinin bilgilerinden faydalanabileceği bir ortam oluşturmaktı, inşallah zamanla amacımıza ulasırız.

13:33 - 4/2/2006 - yorum {4} - yorum yaz

Finaller

Bu hafta finallerim baslıyor ve ben yine 2.5 hafta gibi bir süre yokum buralarda. Mesaj bırakan herkeslere cevap vermeye calısıyorum bi taraftan da tabii. Ama girip de yazılarınızı okuyacak vaktim olmuyor. Benim için fırsatınız olursa dua edin lütfen çünkü gercekten cok zorlu 2 hafta beni bekliyor :(

03:56 - 13/1/2006 - yorum {2} - yorum yaz

Bir bayram daha

Tüm ziyaretçilerin, arkadaşların, blogcu kardeşlerin

mübarek kurban baramını kutlar,

huzurlu ve mutlu günler dilerim!

19:15 - 7/1/2006 - yorum {9} - yorum yaz

Bilgisayar hayatımıza bu denli girdi gerçekten, teknolojiden faydalandığımıza sevinelim mi yoksa üzlelim mi bilmiyorum!!!

22:31 - 6/1/2006 - yorum {3} - yorum yaz

Ne! sobelendim mi!

eveet şimdi gelelim apansız sobelenme meselesine:

Ya hayat bu hersey güzel hava güzel su güzel say say biter mi sevdikler.

Ama baslayalım gittiği yere kadar.

1-) Ailemi seviyorum herbirini ayrı ayrı. Her konuda anlaştığım annemi ayrı, hiç anlaşamadığımız fakat birbirimize hak verdiğimiz babamı ayrı, kendini yalnız hisseden kızkardeşimi(lise) ayrı ve çok çalışarak bizlere yetişebileceğini düşünen küçük kızkardeşimi (ilkokul 3) ayrı seviyorum. Hepsinin yeri bambaşka...

2-) Tatlı tebessümü ile bana huzur veren aşkımı,

3-) Üniversite'nin(aslında bölümün) cekilmezliğini cekilir hale getiren bölüm arkadaşlarımı,

4-) Yurt günlerinin güzel anılarda kalmasını sağlayan eski yurt arkadaslarımı (Şuanda ikisi ev arkadaşım) ,

5-) Lise yıllarıma damgalarını vuran dostlarımı ( Şahiner, Sülo, Müş, Naz )

6-) Bu blog sayesinde tanıdığım esprili alıntıları ;) ile sakasu'yu, hobileri ve tasarımları ile brcdesign'ı, düşündüren ve eğlendiren güzel yazıları ile  twesty'yi, hayat dolu kişiliği ile blackmezig'i, şekker gibi olan  shekkercik'i ve paylastıkları ile yarar saglayan tüm blogcuları,

7-) Part time da olsa işimi ve birşeyler üretebiliyor olmayı,

8-) Kod yazmayı, yeni şeyler ögrenmeyi ve bildikleriim paylaşmayı,

9-) Yaptığım işlerden pişman olmamayı,

10-) Bilgisayar oyunlarını özellikle strateji oyunlarını,

11-) Satranç oynamayı, futbol oynamayı ama lig maçları ile ilgilenmiyor olmayı.

12-) Cep telefonunu evde unutup böylece sakin bir gün geçirmeyi,

13-) Hakkımı sonuna kadar aramayı ve hep haklıdan yana olmayı,

14-) Yemek yapmayı ve yaptığım yemeği afiyetle yemeyi ;) ,

15-) aaa tabiki de bilgisayarımı, tüm bileşenleri ile tüm işletim sistemleri ile en iyi iş arkadaşım bu benim.

16-) Slow parcalar dinlemeyi ( Hatun duymasın özellikle Dido'yu (direk kendisini hehe) ve şarkılarını )

17-) hayatı, yaşıyor olmayı ve yaşadıklarımdan memnun kalmayı,

18-) Sabahları erken uyanıp yataktan çıkmamayı,

19-) Denizi, yüzmeyi, eğlenmeyi, gezmeyi, tozmayı,

20-) sevmeyi ve sevilmeyi

vs vs vs vs vs herseyi seviyorum yaratandan ötürü herseyi,

20 oldu ya gerisi de bende kalsın.

Şimdi kimi sobelicem oraya geldik ya herkes sobelenmiş aynı kişiyi de tekrar tekrar sobelemek biraz gereksiz geldi bana eee nolcak şimdi?

Neyse ama sanırım ibrahimportakal sobelenmedi hiç yani inşallah sobelenmemiştir. E artık topu ona attım. Hadi bakalım sevdiğin 20 şeyi yaz kardeş.

04:43 - 31/12/2005 - yorum {6} - yorum yaz

crasher ve geçen günler

Yoğunca gecen günlerden sonra tekrar geldim ve şablonda oynamalar yaparak sayfayı bu haline getirdim ama daha düşünüp de yapmadığım bir sürü şey var inşallah onlar da zamanla olacak. Öncelikle niye gittim ve niye hiç bakamadım buralara:

Kurtarmam gereken dersler yüzünden ve yetiştirmem gereken işler yüzünden artık boşa harcayacak hiç vaktim yoktu. Şimdi biraz rahatladım tabi daha finaller var. Mesaj panosuna mesaj bırakan arkadasların mesajları bana e-posta ile geldiği için de kısa kısa cevapladım elimden geldiğince.

Ben yokken:

** birileri sayfayı almaya çalışmış, şifreyi kırmaya çalışmış, blogcu.com gerekli güvenliği sağlamıs tabiki bunun farkında olmayan amatör birisi sanırım.

** Twesty beni ebelemiş ( yazcam ya ama kimi sobelicemi düşünüyorum ) ve yazılarına tam hız devam etmiş.

** Gelen giden olmuş yorum yapan mesaj bırakanlar, iltifat edenler olmuş

** Blog doktorumuz da aksatmış sayfasını ama yine de elinden geldiğince yardımcı olmaya çalışmış sağolsun.

** Sakasu eminim hiç aksatmamıştır da gelmiş, gitmiştir yalnız bırakmamıştır blogumu.

** Sayfamı yeni keşfedenler de olmuş tabi ki ( Gelen maillerden anladığım kadarıyla ) .

** vs vs vs blogcu boş durur mu işte biliyorsunuz.

Herkesin yeni yılını kutlar, en iyi dileklerinin en kısa zamanda hayırlısı ile yerine gelmesini dilerim.

00:19 - 31/12/2005 - yorum {4} - yorum yaz

ve yine ben.........

Geldim,

önce herkesin yazılarını okuyacağım sonra birşeyler yazcam anlaştık??

16:02 - 30/12/2005 - yorum {1} - yorum yaz

....................

Gidiyorum buralardan arkadaşlar,

Belki bir gün geri dönerim ama şimdi demir almak zamanı geldi,

Kendinize iyi bakın,

Tanıdığım tanımaya çalıştığım içi güzel insanlar "özellikle siz",

hep böyle kalın olur mu?

Hoşçakalın

21:01 - 16/12/2005 - yorum {6} - yorum yaz

Karşılıksız sevgi Bu...

 Vietnam'da savaşan ve sonunda evine
dönecek olan John adında bir askerin hikayesidir. John evine
gitmeden önce, San Francisco'da bulunan anne babasına telefon
açtı. " Sevgili anne ve babacıgım, sonunda eve geliyorum ama
birşey sormak istiyorum. Bir arkadaşımı da beraber eve
getirebilir miyim? "Tabii ki " diye cevapladılar. "Onunla
tanışmaktan mutluluk duyarız". "Ama bilmeniz gereken birtey var"
diye John devam etti," o savaşta ağır yaralandı. Kara mayınına
bastı ve kolu ile bacağını kaybetti. Başka gidecek hiçbir yeri
yok. Onun bize gelmesini ve bizimle yaşamasını istiyorum". "
Bunu duyduğuma çok üzüldüm oğlum,
belki
kalacak başka bir yer bulması için ona yardımcı olabiliriz" "O
hayır ,onun bizimle yaşamasını istiyorum "Oğlum," dedi babası,
"sen ne istediğinin farkında değilsin.

Böyle büyük bir sorunu olan birisi bizi çok rahatsız eder. Bizim
kendi hayatımız var ve böyle farklılığa izin veremeyiz. Bence
sen eve gelmeli ve bu çocuğu unutmalısın. O kendi yaşamını devam
ettirmenin bir yolunu bulacaktır." O andan sonra, John telefonu
kapattı. Anne ve babası >ondan başka bir söz duymadılar...
Birkaç gün sonra, San Francisco polisinden bir telefon geldi.
Oğullarının bir binadan düşerek öldüğünü söylediler. Polise
göre intihardı. Anne ve baba telaşla uçağa binerek
oğullarının teşhisini yapmak
için San Francisco'daki teşhis morguna gittiler. John'u teşhis
etmişlerdi. Ama gözleri faltaşı gibi Açılarak... Bilmedikleri
birşeyi farkettiler. John'un bir bacağı ve bir kolu yoktu...
Bu hikayede ki anne ve baba birçoğumuza benzer.Etrafımızda iyi
Görünen ve neşeli insanları sevmek bize kolay gelir, ama bize
rahatsızlık veren >özellikle bizim kadar sağlıklı olmayan,
bizim kadar güzel olmayan ve bizim kadar zeki olmayan
insanlardan uzak durmayı tercih ederiz. Çok şükür ki bizi bu
kategoride gören birisi yok. Karşılıksız sevmeyi başaran birisi
sonsuza kadar
ailemizdendir
ne kadar çirkin ne kadar fakir ne kadar engelli olursak olalım.
Bu gün yatmadan önceTanrıya biraz daha dua ederek insanları
oldukları gibi kabul etmemizi sağlamasını isteyelim ve
ne kadar farklı olurlarsa olsunlar onlara karşı daha
anlayışlı olabilmeyi isteyelim. Arkadaşlar çok nadir bulunan
cevherlerdir. Onlar sizi güldürür ve

başarmanız için destekler. Bazen tek kelime bazen bir cümle
paylaşırlar ama her zaman kalbinizi ona açmanızı beklerler

18:17 - 16/12/2005 - yorum {0} - yorum yaz